Translate

Σάββατο, 27 Δεκεμβρίου 2008

βρεχει


Σήμερα πάλη ξύπνησα πρωί εδώ βρέχει περίεργος καιρός σαν της δικιάς μου μοναχικές σκέψης .Έφτιαξα καφέ και είχα την ανάγκη να νιώσω το γυμνό κορμί σου το άρωμα και τα φίλια στο γυμνό κορμί μου .Σε πόθησα πολλή σε αναζήτησα σε λιμάνια περίεργα σε σοκάκια σκοτεινά έτσι απλά σαν μια σκιά που αναζήτησε το άλλο μισό σε ένα περίεργο σοκάκι του λιμανιού .
Μπήκαμε μέσα σε ένα περίεργο μπαρ εκεί που η χαμηλή μουσική και τα Φώτα απλός δεινού νήμα στης σκιές μας .Φόραγες ένα κοντό φουστάνι ένα ανοιχτώ ωραίο μπλουζάκι με διό υπέροχα στήθη να σε κάνουν να χάνεσαι σε αυτό που ύπαρχοι στην ζωή η στην φαντασία την δικιά μας .
Περίεργο μάλη κοκκινομάλλα κοντό μαζί σε ένα τραπεζάκι να κοιτιόμαστε και μια αφρικάνικοι μουσική να μιλά για πράγματα ξένα για εμάς .
Μαύρη φούστα
Καλτσόν διχτυωτό
Γόβες που εδιχνας την κινήσει τον ποδιών σου
Τα χείλι ένα χρώμα που το τριανταφυλλή θα ήταν αυτό που έδειχνε μέσα στην κάπνα και το λιγοστό φως .
Η μπλούζα ένα χρώμα περίεργο σαν το άρωμα σου .............
Ήπιαμε διό κονιάκ με την μια και μετά ξαναγέμισαν τα ποτήρια τη ζητούσαμε μάτια μου εμείς η διό σε αυτήν την περίεργη εικόνα .Σε ένα μπαρ κάπου σε ένα κοντινό στενό στο λιμάνι .Ένα πλοίο σάλπαρε η κραυγή του έστελνε την κινήσει σε ένα ταξίδι με πόλους αποδεχτές .
Φιλιόμαστε και τα χέρια τρέχουν στα κορμιά μας το χέρι κατεβαίνει ανάμεσα στην φούστα σου χάνετε εκεί που η ηδονή αναζητά την σαρκική απελευθερώσει .
Ήμαστε μαζί και χώρια μετά από πολλές περιπέτειες μαζί σε μια γωνία ενός μπαρ με μια άγνωστη μουσική και με την κάπνα να ποτίζει το κορμί μας .Τα ποτήρια αδειάζουν και τα χείλι τρέχουν σαν την αμαρτία που δεν ζήσαμε ποτέ η που ίσος δεν θα .................ακουμπήσουμε σε αυτήν την ζωή ποτέ .
Βγαίνουμε ζαλισμένη από το μπαρ αγκαλιά περπατάμε και η βροχή που πέφτει μας κάνη μούσκεμα .Σταματάμε ξημέρωμα τότε που ξυπνάει η μέρα έξω από ένα άθλιο ξενοδοχείο .Εσύ και εγώ μετά από πολλά χαμένα χρόνια η μάτια μιλά έτσι απλά .Μπαίνουμε μέσα η σκάλες από παλιό ξύλο τρίζουν ανασαίνουν σαν της στιγμές μας .Η γόβες σου κάνουν ένας περίεργο ηχώ σαν την κινήσει του πόθου μου .Σου πιάνο τον κολλώ καθώς ανεβαίνουμε σε πόθο έτσι απλά Γέλας πονηρά .Ζαλισμένη και η διό γυμνή σε ένα κρεβάτι που πέρασαν χιλιάδες γυμνά κορμιά .Η βροχή πέφτει με δύναμη στα τζαμιά .Η μέρα αρχίζει και εμείς να χτυπιόμαστε σε ένα κρεβάτι .Είσαι δικιά μου είμαι δικός σου έτσι απλά μετά από χρόνια μια ένωση που τα έχει όλα ένα ταξίδι στα κορμιά και στην σκέψη μας .Με έστειλες στον παράδεισο με κάθε ξεχωριστεί δικιά σου κινήσει με κάθε δικό σου φιλί σε ένα κορμί που περίμενε που σε ποθείσαι που χάθηκε στην δικιά του μοναχική ποριά .Σε κοιτώ στα μάτια σε ταγκίζω φιλάω κάθε απαγορευμένο σημείο χάνομε σε κάθε κινήσει του κορμιού σου .Ανάβουμε τσιγάρο σηκώνεσαι και κοιτάς τον κόσμο που περνά μέσα στην βροχή γυμνή έτσι σαν μια νεράιδα .Ερχομέ και σε παίρνω αγκαλιά κοιτάμε την ζωή την ροή της μέρας σκύβω και φίλο τα ποδιά σου ανεβαίνω και γλυφό ....................κάνουμε πάλη ερωτά στο κρεβάτι που έχει δι και νιώσει πολλά .

Το βράδυ παίρνεις το καράβι για τον γυρισμό για το νησί ..............πάλη μονάχος το άλλο ξημέρωμα .

Υ.Γ
pigkouinos

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Αναγνώστες

outopia_o@yahoo.gr

outopia_o@yahoo.gr
outopia_o

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Ετικέτες

?? (1)