Translate

Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2009

το βουνο


Το βουνό….!

Οριοθετείται…! Πραγματικά τι νόημα έχει αυτή η λέξει….!

Το πρώτο χιόνι έπεσε στα βουνά που τα τριγυρίζει η δύναμη του άνεμου που κυρίαρχη στα πάντα ……..στροβιλίζει κάθε κινήσει στην γη στην σκέψη στην αναζητήσει στην προσμονή και όλα μαζί ……..στροβιλίζει το χιόνι που πέφτει σαν μια ξεχωριστεί χορεύτρια στο δικό της μοναδικό ρεσιτάλ .

Ο απροσάρμοστος ανάβει το τσιγάρο του Καρελία φίλτρο κασετίνα ποινή την πρώτη γουλιά από τον κάθε του και κοιτάζει την χιονισμένοι φύση ξερή πως σε λίγο η νύχτια θα Παισοί και θα σκεπάσει τα πάντα μονάχα η μουσική του άνεμου και το ουρλιαχτό εκείνου του περίεργου λύκου θα ακουστή και θα νιώσει και απόψε την ανάσα και την σκιά του γύρο από την καλύβα του πανό στο βουνό .
Ντύνομαι και βγαίνω θα ανέβω ως ένα ξεχασμένο εκκλησάκι θα προσευχηθώ για αυτό που όλοι ξεχνάν και κάποια στιγμή στο τέλος της ύπαρξη τους τότε καλούν τον αγκελο τους .

Τα βήματα αφήνουν τα σημάδια τους πανό στο χιόνι περίεργη ποριά και εγώ μονάχος μέσα στον χιονιά να πάω να ανάψω ένα φως δικό μου σε αυτήν την ποριά ένα καντήλι που φωτίζει τη άραγε για αυτούς που η θρησκεία δεν έχει άξια και δεν είναι ένα απλό ρουσφέτι .
Όχι δεν είμαι τόσο πόλη θρισκολιπρος ούτε ποτέ αναζήτησα το ειδώς της θρησκείας σαν ένα επιστημονικό η φιλοσοφικό ερώτημα απλός ο θεός για μένα δεν έχει ταυτότητα …………απλός τον δέχεσαι σαν κατή που ύπαρχοι η απλός όταν έρθει το τέλος το μυαλό πεζή την δικιά του σωματική αναζήτηση όταν όλα αυτά γίνονται ……….φόβος για το μετά .
Τη περίεργη αίσθηση που έχει αυτό το φως στην ψυχή μου περίεργα μοναχικά μονοπάτια απλός μένεις εκεί και ……….ξαφνικά ένοιωσα την κινήσει αυτού του περίεργου πλάσματος να είναι έξω από το εκκλησάκι .
Βγαίνω στην πόρτα και η μάτια του φωτιά που κει σαν την δικιά μου αναζήτηση στο δικό μου βουνό εκεί και αυτός απλός απέναντι ο ένας με τον άλλον σαν να μιλάνε η ματιές το χιόνι πέφτει και εγώ κρυώνω αυτός ατάραχος εκεί …………..γιατί εδώ είμαστε και η διό πια μύρα τη κοινό έννομη διό ………..απροσάρμοστους τύπος σαν εμάς τους διό .

Η μάτια μιλά πολλές φορές μονάχη της …………σε λίγο θα χαθώ το νιώθω η αρρώστια έχει ρίζωση μέσα μου σαν ένα περίεργο ταξίδι στην μοναχική ποριά μου .Γιατί απόψε με συντροφεύει και γιατί σε αυτήν την γωνία σε αυτήν την βράδια που μιλά και έρχεται με την κινήσει του άνεμου.
Ξέρουμε και η διό πως η άνθρωποι χάνονται και άλλη γεννιούνται και το τέλος σε κάθε σκέψη και η ζωή αβέβαιη ……….και η δυο μόνη σε ένα βουνό αυτός θα χαθεί στα βουνά και εγώ θα μηνώ να τον κοιτώ που θα χάνετε στα πέρατα της μοναχικότητας του .
Πέφτω κάτω ……….έρχεται η ορά μου ………στην μογκολια λένε πως τα νέκρα σόματα τα άφηναν και τα έτρωγαν η λύκοι ……..!
Το μεγάλο ταξίδι που έφερνε την ευτυχία σε μια άλλη ζωή …………..ποίος ξερή δεν γύρισε κανένας να μας πι τη βρήκε η τη έζησε εκεί τελικά ……….!
Με πλησιάζει πεσμένο και με το χιόνι να αρχίζει να με σκεπάζει με κοιτά η μάτια περίεργη ………ένα ουρλιαχτό σκίζει την νύχτια μετά ένα άλλο και άλλο και πολλές ματιές γύρο μου μια περίεργη προσευχή για ένα ερειπωμένο κορμί που περίμενε να πάει η ψυχή το μεγάλο ταξίδι ..!



Μεγάλο ταξίδι ξεκινά
Σαν μια ξεχωριστεί μάτια
Που σε κοιτά μέσα στην καρδιά
Εκεί που όλα έρχονται και χάνονται
Ξανά
Και εσύ και εγώ αντίκρυ να κοιτάμε
Την φωτιά της ματιάς
Που κιλά σαν μια σκιά
Που γεννιέται και χάνετε
Μέσα στα ψιλά βουνά
Που ακόμα μιλάν αν ξερής να
Ακούς βαθιά μέσα στην καρδιά
Και να νιώσεις τον φόβο και την ζεστασιά
Που κιλά σε κάθε περίεργη
Σκέψη και καρδιά

Υποκλίνεται ένας ………..αγράμματος βαθιά στην ξεχωριστεί σιωπηλή μάτια ….!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Αναγνώστες

outopia_o@yahoo.gr

outopia_o@yahoo.gr
outopia_o

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Ετικέτες

?? (1)