Translate

Σάββατο, 14 Μαρτίου 2009

κ

Κέρινα ομοιώματα ….!

Όλα βλέπεις λιώνουν σαν ένα κερί που λιώνει και αυτό που έρχεται είναι ένα φως περίεργο σαν την κινήσει του κοσμου ανάμεσα στην απελπισία την αδιαφορία και όλα μαζί …………το κερί λιώνει .
Παρασκευή ………η ώρα πέρασε ξεκινάει μια άλλη ελπίζω διαφορετικοί μέρα μια που δεν δουλεύω σήμερα Σάββατο και κατή καλό στην αβεβαιότητα του ιδιωτικού τομέα σε μια χώρα που φάσκει και αντιφάσκει στα ίδια τους τα πεδία .
Η ολυμπιακή ………ευτυχώς τελείωσε με αυτό που αποκαλώ κουμουνιστηκο καθεστώς με δικαιώματα και παροχές στα δικά της πεδία …….η αίτησις στην νέα εταιρία ………..πολλές .Τώρα και ένας απλός έλληνας που ανήκει στην σκέψη του μπορεί αν έχει λίγη τύχη να φάει λίγο ψωμάκι και όχι να τρέχει στον κάθε βολεμένο βουλευτή. Δεν ξερό αν το αύριο θα φέρει κάτι καλύτερο αλλά πρέπει να ήμαστε όλοι αισιοδοξεί πως κάποτε θα νιώσουμε σαν αυτό που ονομάζετε …………απελευθερωμένοι σκέψη και άποψη .Στη Ρωσία βρίζουν τώρα τον …….περίεργο ηγέτη έχει ο καιρός γυρίσματα …….και εδώ Ρομπέν τον σούπερ μαρκετ.
Στα άκρα ………!
Στης σχέσεις μας
Στην επιβίωση
Στην σχέση με την ίδια μας την ύπαρξη
Στην σεξουαλική ανάσταση η χαμένη κινήσει τον κορμιών μας ……….
Τα όνειρα που γεννιούνται σαν παιδί και στην ποριά χάνονται σε μερικούς όχι σε όλους σαν ένα στρατόπεδο που κουμάντο κάνη ένας περίεργος στρατάρχης
ΟΝΕΙΡΑ …..ΛΙΠΩΝ …………..ΑΓΝΩΣΤΗ ………γελάω ……..ανάβω τσιγάρο και απλός αφήνω τα χέρια να παίξουν πιάνο πανό στον δικό μου ψηφιακό κόσμο .
Κράτος……….μπα δεν πιστεύω σε μια κοινωνία με πήλινα ποδιά ένα σχήμα που αυτός που θα πλάση το κάθε αντικείμενο .Ξέρετε η κοινωνία έχει όραμα με σχήματα αλλά θέλει έναν μεγάλο μάστορα που θα δόση σχήμα θα πλάση το αντικείμενο σωστά και με ωραία σχήματα .Σαν μια σχέση δυο ανθρώπων που στο τέλος το σχήμα θα πάει …….λάθος έτσι είναι και κάθε κινήσει στην ζωή μας στης σχέσεις μας .Μόνο που σε όλα παίζουμε και εμείς ……….ένα μικρό κομμάτι .
Σαν διό εραστές που νιώθουν την κάθε ηδονή τους και δεν χάνονται σε απλές κινήσεις ………….όλα τελικά θέλουν την περίεργη ένωση της ζωής μας σε κάθε στιγμή της μικρής περαστικοί μας ύπαρξης .
Μα θα πι ένας που έμεινε από δουλεία [ μιλάω πάντα για τους σκλάβους ] τη να τα κανό όλα αυτά όταν σε μια ηλικία δεν έχει σημασία πια θα γίνω σαν ένα λουλούδι ξεραμένο ………γιατί δεν βρέθηκε ένα χέρι να δροσίσει την διψά μου ……..ένας απλός αγράμματος δεν μπορεί να δόση απαντήσει .
Ένας κρατικός πανεπιστημιακός η μια μεγάλη ποιήτρια που πληρώνετε από το κράτος σίγουρα θα έδιναν την μεγάλη απάντηση .

Ο κόσμος είναι

Σκύβω και σε αναζητώ σε δρόμους
Που πάτησαν που πέρασαν πόλη
Που πληγώθηκαν πόλη που νιώσανε
Ατελείωτα αρώματα και σκιές
Στην ποριά τους
Εκεί που η άγνωστη χάνονται
Και ενώνονται χωρίς ένοχες
Και ωμός η μάτια σου
Ενώνει την ύπαρξη της ζωής μας
Κάπου εκεί στο πλίθος
Πλανιέσαι πλανιέμαι
Και ωμός κάπου ενωθήκαμε δοθήκαμε
Και στο τέλος ……………..
Σιωπή

Υποκλίνεται ένας πραγματικός αγράμματος καλή αντάμωση στον ψηφιακό περίεργο άγνωστο κόσμο μας ………
14/3/2009 1:42 μμ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Αναγνώστες

outopia_o@yahoo.gr

outopia_o@yahoo.gr
outopia_o

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Ετικέτες

?? (1)