Translate

Σάββατο, 30 Μαΐου 2009

Ο αγραμμματος

ΤΣΑΚ ΠΡΙΝΣ
Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΕΜΕΙΣ ΑΚΟΜΑ ΧΟΡΕΥΟΥΜΕ

{ πισώπλατα και ντεκολτέ }

περίεργη βράδια και εγώ φόρεσα τα καλά μου για αυτήν την ανοιξιάτικοι βόδια με ένα φεγκαρι γεμάτο φως σαν την σκέψης μου για εκείνη .Κάπου στην πλάκα σε ένα νεοκλασικό είναι η βράδια ταγκό με ένα συγκρότημα περίεργο οπός και ότι ξερό μέσα από τον ψηφιακό κόσμο μου .Και μαζί με εκείνη μετά από πόλη καιρό που έλειπε στην Αμερική μαζί με την κόρη της και τον άντρα τής .Ξερό ξαφνιάζεσαι .............έχει μια κόρη και ωμός από πύων μονάχα αυτή το ξερή κάθε αμαρτία κρύβει και διό περίεργα κανάλια στην ζωή μας .Μετά από τόσον καιρό μαζί εκεί που η βράδια ξεκινά με τη άραγε και εγώ ανάμεσα στην ψευδαίσθηση και την αληθινοί στιγμή της ζωής μου .Περπατώ μέσα στα στενά όσο να φτάσω και σταματώ σε μια βιτρίνα που έχει περίεργα πράγματα αλλά ένα με έκανε να μηνώ και να χαθώ για λίγο σε αυτήν την βιτρίνα .Μια μάσκα οχ κοινή ήταν κατή περίεργο στα χρώματα στην μορφή μια αντανάκλαση για αυτήν την βράδια και γιατί απόψε άραγε .Μπαίνω μέσα στο νεοκλασικό όλα είναι σαν να μπαίνεις σε μια εποχή που σίγουρα δεν έχει γυρισμό τυπωτά δεν ξαναγυρνά αυτό είναι το σίγουρο .Κάθομαι στο τραπέζι μας σε μια γωνίτσα με το κερί αναμμένο και να ανάβω το πρώτο αποψινό τσιγάρο μου ΚΑΙ ΤΟ ΓΚΑΡΣΟΝΙ ΦΕΡΝΗ ΤΟ ΚΡΑΣΗ ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΑΝ ΤΗΝ ΡΟΗ ΤΟΥ αίματος στο κορμί ΜΟΥ ΕΚΕΙ ΓΙΑ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΞΕΧΩΡΙΣΤΕΙ ΒΡΑΔΙΑ .
Το κράση απάλυνε της σκέψης μου την εικόνα σου πως να ίσε άραγε μετά από τόσον καιρό ..........η μουσική άρχισε να τρέχει μαζί με πολλές σκέψης και ξαφνικά μπαίνεις μέσα .
Ένα βάθη κόκκινο μάκρη φόρεμα με ένα πέδιλο που δείχνει τα δάχτυλα τον ποδιών σου μαζί με το κόκκινο τον νυχιών σου αίνο τα χείλι σου κόκκινα σαν την αμαρτία της σκέψης μου .Μαύρα μαλλιά περίεργα κουρεμένα ...........μένω και σε κοιτώ σαν χαμένος .Έρχεσαι και μένω στήλη άλατος δεν σε χορταίνω .........??????????????????????

Ταγκό
Ο χορός ξεκινά τα σόματα μιλάν
Σαν την σιωπηλή μάτια
Που πονά και ωμός λέει τώρα ξεχωριστά
Πράγματα όταν σε κοιτά η μάτια
Τα χέρια τρέχουν σε κάθε γωνία
Στο κορμί σου που κινείτε
Και έρχεται η άλλη ξεχωριστεί στιγμή
Ένα Όνειρο μια ξεχωριστεί θολή
Αλλά γεμάτη χαρά και όνειρα
Που πέρασαν και δεν ξαναγυρνάν
Και η κινήσει του κορμιού της στιγμής
Που ποτέ δεν θα ξανάρθει εσύ και εγώ
Σαν μια μεταμφίεση που έρχεται και χάνετε
Σαν μια ομίχλη που περνά και κιλά
Και ωμός ύπαρχοι ζωή μετά όταν έρθει
Η ξαστεριά στην σκέψη
Γιατί η ζωή είναι κλίση σαν την κάθε
Ξεχωριστεί στιγμή που δεν ξαναγυρνά

Δεν ξερό αν ζω αυτήν την βράδια η αν η ομίχλη θα φερνή μια άλλη εικόνα πιο καθαρή στην ζωή που κιλά ........?
Υποκλίνεται ένας αγράμματος ..........!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Αναγνώστες

outopia_o@yahoo.gr

outopia_o@yahoo.gr
outopia_o

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Ετικέτες

?? (1)