Translate

Σάββατο, 30 Μαΐου 2009

ΓΚΟΡΟΣ ΝΙΚΟΣ

Το μαύρο

Το χρώμα που κυρίαρχη σε κάθε περίεργη δική μου στιγμή
Σαν την μάτια σου που με πεθαίνει και με ανασταίνει μαζί
Και ωμός είσαι μια πόλη βαθιά πληγή που δεν θα κλίση
Σε αυτήν την ποριά της ζωής
Γιατί κάθε βήμα και μια βαθιά πληγή
Που τρέχει αίμα σαν την μέρα που μονομάχησε
Μονάχη η καρδιά
Και μετά ένα σημάδι που δεν θα κλίση ποτέ τώρα πια
Σαν την μάτια και μετά



Άπιαστο Όνειρο η κάθε στιγμή που κιλά σαν κάθε καρδιά που μιλά με λόγια μαγικά ...........

Υποκλίνεται ένας μαρμαρωμένος πολεμιστής που κοιτά το πέλαγος που κυβερνά την γη τώρα πια


Likos…….?
Και ένα ουρλιαχτό τρέχει στην περίεργη νύχτια .....?

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Αναγνώστες

outopia_o@yahoo.gr

outopia_o@yahoo.gr
outopia_o

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Ετικέτες

?? (1)