Translate

Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2010

pigkouinos


ΜΑΛΒΙΝΑ

Όταν νιώθω περίεργα τρέχω στο βιβλίο της στα βίντεο της αντλώ ενέργεια σαν κατή ανεξήγητο ξεχωριστώ ένα παζλ που ενώνει τα κομμάτια μου όταν σκορπάνε .

ΔΑΝΙΚΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΣΑΒΒΑΤΟΓΕΝΝΗΜΕΝΗ

< ΤΑΞΙΔΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ Ο ΚΑΘΕ ΔΡΟΜΟΣ ΝΑ ΣΕ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΣΟΥ >

ο pigkouinos……… σε μετάλλαξη
πριν από χρόνια έγραφα και γράφω με αυτά τα περίεργα ψευδώνυμα
περίεργα ζώα σαν την σκέψη και την ζωή μου μια αμαρτία που σέρνω από πέδη μακριά από τον κόσμο και κοντά στην μελέτη της σκέψης μου .Δυστυχώς πέρασα δύσκολα στην ποριά μου μέχρι τώρα στα 40 μου .Από πέδη δουλεία ιδιωτικό τομέα σκέτη τρελά αλλά και νοήμα ζωής σαν υπάλληλος βέβαια αν ήμουνα αφεντικό θα είχα άλλες αμαρτίες .
Βλέπω τους πάντες να αδικούνται να νιώθουν πως αν αυτή ήταν σε μια θέσει που έχει ένας άλλος όλα θα έτρεχαν όλα ρόλοι .

Για όλους αυτούς πάλη δανικό αυτό ΠΕΣΟΑ

ΓΥΡΙΣΑ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΝΤΙΚΡΙΣΑ ΠΑΡΑ ΤΗ ΘΑΜΠΗ ΑΠΟΜΙΜΗΣΗ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΕΙΔΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΨΩ

Τέλειο κολάι με την ζωή μου .............και το κομμάτι γραμμένο από έναν ΑΓΡΑΜΜΑΤΟ σαν εμένα

Ταξίδεψε η σκέψη μου παντού έζησε εικόνες πολλές
Περίεργες στιγμές σαν μυθικά έργα του χθες
Σαν μια ταινία του χθες σαν ψευδαίσθηση που τρέχει
Στης δικές μας δικές μου στιγμές σαν μάτια χαμένη
Στο πέλαγος του χθες ζωντανεύει στην σκοινί του δικού μου
Έργου που γράφτηκε από την πύλη του κόσμου
Του δικού μου ατελείωτου χθες και προχθές σαν μάτια
Χαμένη στον κόσμο μακρινή και σύναμμα τόσο αληθινοί
Σαν τα βουνά που κρύβουν μυστικά και ωμός θα μηνούν
Απάτητα στην κάθε περίεργη μάτια γιατί μια αύρα μυστήριου
Τα πλάθει μυθικά ξεχωριστά σε απάτητα μονοπάτια ξεχωριστά
Σαν την σκέψη που τρέχει σαν σκιά σε κάθε ξεχωριστεί στιγμή
Που δεν ξαναγυρνά γιατί ο κόσμος τρέχει δεν σταματά μονάχα αφήνει κουφάρια
Σορό στην ζωή που κιλά σαν μια χαμένη ξεχασμένη θαμμένη μάτι που ζβηνη
Σαν κερί που λιώνει και έρχεται σκοτάδι πάλη στον κόσμο που κιλά
Όσο να έρθει το φως πάλη στην ζωή και όλα ξεκινάν
Κυλάν σαν το άπυρο του κόσμου μας τώρα πια σε βουνά απάτητα χαμένα
Μέσα στην ομίχλη του κόσμου μας τώρα πια και ένα δάκρυ κιλά
Και ένα ουρλιαχτό ακούγεται βαθιά στα απάτητα ξεχασμένα
Ομιχλώδες μας βουνά.........


Υποκλίνεται ένας αγράμματος

1 σχόλιο:

kastrini είπε...

Καλησπερα....
Καλη εβδομαδα...

Υπεροχη η Μαλβινα...Αξεχαστη..

Αναγνώστες

outopia_o@yahoo.gr

outopia_o@yahoo.gr
outopia_o

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Ετικέτες

?? (1)