Translate

Τρίτη, 16 Φεβρουαρίου 2010

κατερινα ΝΙΚΟΣ

Ημερολογιακή ..........σκέψη.....! Μερικές φορές η ζωή είναι σαν μια καταιγίδα έτσι και η δικιά μου ήρθε και γέμισε την ζωή ...............ατελείωτο δάκρυ αλλά στο τέλος κάθε μεγάλης καταιγίδας γεννιέται μια άλλη μέρα ένα άλλο Όνειρο η ένα ατελείωτο σκοτάδι . Η καρδιά μου γέμισε περίεργες καταιγίδες σαν την αιώνια κινήσει της μοναχικής ποριάς μου εκεί που η μάτια του λύκου γεννά την αιώνια μοναξιά και την αιώνια αμφιβολία στην ζωή μου . Τα βουνά τον Αγράφων γέμισαν την αιώνια σοφία στην ποριά της ζωής μου εκεί που μικρός έβοσκα της γίδες της γιαγιάς μου ένα ταξίδι γεμάτο όνειρα οράματα και ατελείωτη μοναξιά . Η καταιγίδα γέμισε αιώνια μοναχική περίεργη ποριά σαν τον λύκο που κοιτά την τροφή του μέσα σε μια παγίδα που έστησαν αιώνια αλαζονική κινήσει του κόσμου μας η καταιγίδα έφερε σοφία μοναχική ποριά ένα περίεργο ταξίδι μέσα στο αιώνιο δικό μου κόσμο . Πόνεσα Έκλαψα Έτρεξα στα βουνά μου πεινασμένος δακρυσμένος .......... Μια ποριά που λίγη θα κάνουν γιατί καθένας κάνη την δικιά του ποριά στο δικό του μονόπατη της ζωής του ένα περίεργο κομμάτι στην κινήσει του κόσμου μας . Καθένας ανήκει κάπου και ας μην θέλει να το παραδεχτή εγώ που ανήκω .........στα απάτητα βουνά μου εκεί που η μοναξιά με έκανε έναν απόμακρο περίεργο λύκο ..........όση με γνώρισαν καλά ξέρουν την ποριά μου την μοναχική .Όση με κατάκριναν δεν θα μάθουν ποτέ τη σημαίνει να περπατάς την δικιά μου μοναχική ποριά . Σε γνώρισα στην κίνηση της μοναξιάς Σαν ένα μονόπατη που φοβάται η δικιά μου καρδιά Σαν ένα δάκρυ που κιλά και με πονά Γιατί η μοναξιά γεννά την δικιά μου μύρα που κιλά Σε γνώρισα εκεί ψιλά στα δικά μου δικά μας βουνά Απόμακρη φοβισμένη να αναζητάς τη άραγε πια Σαν μια σκέψη που κιλά στην δικιά μου καρδιά Γιατί αγάπησα ξανά μια περίεργη μάτια Ένα φιλί που πότισε την δικιά μου καρδιά Σαν την μάτια που κει την δικιά μου καρδιά Πανό σε ψιλά μοναχικά σκοτεινά δικά μου βουνά Μια ποριά που ξεκινά και κάνης δεν ξερή που θα σταματήσει τώρα πια Μονάχα ουρλιάζω και ένα δάκρυ κιλά Τώρα ξερό τη σημαίνει να αγαπάς και να πονάς ατελείωτα τώρα πια Σαν την καταιγίδα που κιλά και μετά έρχεται μια άλλη μέρα Ένα φως που φερνή ζωή χαμένη στην δικιά μου αιώνια μοναξιά Τώρα ξερό τη σημαίνει να πονάς να αγαπάς και να μένεις μόνος Πάλη ξανά και ένα δάκρυ πάλη κιλά στην δικιά μου μοναξιά Κατερίνα σε ........................αγαπώ έτσι απλά σαν την καταιγίδα που κιλά .......... ..............................στην ζωή μου ξανά ...........? ΝΙΚΟΣ ................ένας ατελείωτος αγράμματος........

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Αναγνώστες

outopia_o@yahoo.gr

outopia_o@yahoo.gr
outopia_o

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Ετικέτες

?? (1)